Time
They say you heal all wounds
But they don't talk about how you destroy How you tu beauty into ash.
Well you're nothing more than petrified wood to me
You're a dead tissue that won't decompose
You're nothing

____________________

هسته ی دوم حذف شد

____________________

فراموش نكن وقتى انسان به سنى ميرسه كه ميتونه دستگيره درو بگيره رفتن رو هم ياد ميگره

_____________________

هسته ی چهارم حذف شد

_____________________

_____________________

هسته ی پنجم حذف شد

_____________________

حس میکنم اخر فصل یه سریاله که همه چی ریخنه به هم از اون سریالا که فصل بعدیش اولش اینجوری شروع میشه : 5 سال بعد ..

پ.ن: زندگیم شده عین حرفت... اما مثل سریال نمیگذره... کاش واقعیتم یهویی بود

خیلی با خودم کلنجار رفتم که دختر وقتی میای وب لبخند بزن و از چیزای خوب بنویس حتی کوچکترین چیزا مثلا از درخت پشت پنجره که اونجوری بی تابانه به رقص در میاد یا .... اما گاهی وقتی به خودم میام میبینم نشستم تو همین اتاق لعنتی و ساعت هاست تو خیال هیچی سردرگمم ... وقتیادامه مطلب

به همین سوی چراغ قسم که یه نمه از پشت پنجره معلومه دلم برای قدیمای بلاگفا تنگ شده :)) هعی میخوام اون حال قدیم نصیبم بشه باز ولی نمیشه ! یا مثلا دلم برا اونروزایی که هیچ شبکه مجازی مثل تلگرام و اینستاگرام و اینا نبود تنگ شده ! چه حال خوبی بود .. چی میشه اصلا شبکات مجازی همه قطع شه ما برگردیم به همین اس ام اس ها و تماس ها و .... اصلا ارتباط مجازیمونم بشه همون یاهو و وبلاگ :)) خیلی حس خوبی داره اونجوری

همون سوی چراغ :))

چرا دیگه مثل قبلنا نمیتونم بنویسم ؟

وقت میرم به متنای قدیمی نگاه میکنم به همون تک و توکی که مونده هعی به خودم میگم خاک بر سرت هر روز داری بی هنر تر میشی ! اون از نقاشی و طراحی که حتی حوصله ندارم دیگه برم سمتش اینم از این ! نه حتی دیگه ذوق قدیما رو دارم برم عکاسی های خیابونی ! نشستم تو خونه و فقط راه دانشگاه تا خونه رو هر روز گز میکنم... حتی درسم نمیخونم ...

نگید هم انگیزه باید پیدا کنی چون واقعا انگیزه ای هم ندارم برا هیچ کاری !